خشونتهای متداول تربیتی
- تیر ۱۲, ۱۴۰۵
- بدون دیدگاه
- وبلاگ
رفتارهایی که گاهی خشونت به حسابشان نمیآوریم …
وقتی از خشونت علیه کودک صحبت میشود، بسیاری از ما تصاویری از تنبیه بدنی یا فریاد زدن را در ذهنمان تصور میکنیم.
اما خشونت همیشه با کبودی یا زخم همراه نیست.
گاهی در دل جملههایی پنهان میشود که بارها شنیدهایم، گاهی در مقایسه کردن، تحقیر کردن یا نادیده گرفتن احساسات کودک.
رفتارهایی که آنقدر در فرهنگ تربیتی ما تکرار شدهاند که دیگر خشونت به نظر نمیرسند.
اما آیا کودک هم همین احساس را دارد؟
خشونت تربیتی چیست؟
خشونت تربیتی فقط آسیب جسمی نیست.
هر رفتاری که احساس امنیت، عزتنفس، کرامت یا سلامت روان کودک را خدشهدار کند، میتواند نوعی خشونت باشد.
هدف بسیاری از والدین تربیت کودک است، نه آسیب زدن به او؛ اما گاهی روشهایی که انتخاب میکنیم، برخلاف نیت ما، اثرات عمیقی بر روان کودک میگذارند.
در واقع این پیام را دریافت میکند که احساساتش مهم نیستند.
در حالی که پذیرش احساسات، به معنای تأیید همه رفتارهای کودک نیست.
میتوان احساس او را پذیرفت و در عین حال برای رفتارش حد و مرز تعیین کرد.
رویکردهای نوین چه میگویند؟
رویکردهایی مانند مونتسوری، والدگری آگاهانه و سایر دیدگاههای کودکمحور، بر یک اصل مشترک تأکید دارند:
کودک برای یادگیری، بیش از هر چیز به رابطهای امن و محترمانه نیاز دارد.
این به معنای نداشتن قانون یا حد و مرز نیست.
سخن پایانی
هیچ پدر یا مادری کامل نیست.
همه ما ممکن است گاهی از روی خستگی، نگرانی یا فشارهای روزمره رفتاری داشته باشیم که بعداً از آن پشیمان شویم.
اما تربیت آگاهانه از جایی آغاز میشود که به جای تکرار الگوهای گذشته، جرئت کنیم رفتارهای خود را بازنگری کنیم.
شاید مهمترین تغییر، این باشد که از خود بپرسیم:
«آیا روشی که امروز برای تربیت فرزندم انتخاب میکنم، علاوه بر اصلاح رفتار، از رابطه و عزتنفس او نیز محافظت میکند؟»
زیرا کودکان، بیش از آنکه به والدینی بینقص نیاز داشته باشند، به بزرگسالانی نیاز دارند که آماده یادگیری، تغییر و رشد باشند.
اگر این مبحث برایتان مفید بود میتوانید برای یادگیری بیشتر به محصول مرتبط با آن، سر بزنید و برای همیشه این مشکل را از رابطه خود و فرزندانتان حذف کنید.